[1] აქ ხსენებულ მოცურავეთა შესახებ ისლამის სწავლულთა განმარტებებში რამდენიმე განსხვავებული შეხედულება ფიქსირდება: 1. ანგელოზები, რომლებიც მორწმუნეთა სხეულიდან ისე ლმობიერად იბარებენ სულებს, როგორი სიადვილითაც გადაადგილდება წყლის ზედაპირზე სხვადასხვა სხეულები, 2. ანგელოზები, რომლებიც ალლაჰის ბრძანების შესაბამისად ზეციდან დედამიწისკენ დაეშვებიან და ისევ ზეცაში მაღლდებიან, 3. მუჯაჰიდთა ცხენები, რომლებიც ფრთებშესხმულივით მიემართებიან ალლაჰის გზაზე, 4. მზე, მთვარე, ვარსკვლავები და სხვა ციური სხეულები, 5. გემები, რომლებიც წყლის ზედაპირზე ადამიანთა სასარგებლოდ ცურავენ წყლის ზედაპირზე, რაც ალლაჰის მიერ ბოძებულ სიკეთეთაგან ერთ-ერთია. იხ. თაფსრუ ბეღავი.
[1] საყვირში პირველ ჩაბერვას მოყვება მეორე ჩაბერვა. ყათადე განმარტავს: „იმ დღეს შეზანზარდება რყევადი და მას მოჰყვება მომდევნო“ ამ ორივეში საყვირში ჩაბერვა იგულისხმება, პირველის შემთხვევაში – ალლაჰის ნებით – სულს განუტევებს ყველა სულდგმული; ხოლო მეორეს შემთხვევაში – ალლაჰის ნებით – გაცოცხლდება ყველაფერი. იხ. თაფსიირუ ტაბერი. აბუ ჰურეირა ალლაჰის შუამავლისგან ﷺ გადმოგვცემს, რომ საყვირში პირველ ჩაბერვასა და მეორეს შორის ორმოცია; არ დაუზუსტებია დღეა თვეა თუ წელი . (ბუხარი, თაფსიირ ჰ.ნ. 4935.)
[1] მკვდრეთით აღდგომის უარმყოფელნი გაკვირვებით და უარყოფით ამბობდნენ, ნუთუ მასშემდეგ აღვდგებით და დავუბრუნდებით უწინდელ მდგომარეობას, რაც უკვე ჩვენი სხეული გაიხრწნა, ძვლები დაიფშვნა და გაცამტვერდაო.