[1] ყურეიშელები ყურანის შესახებ ერთგვარ გაურკვევლობასა და ცილობაში იმყოფებოდნენ, ნაწილს სჯეროდა, რომ ის იყო ალლაჰის წიგნი, ნაწილს არ სწამდა იგი, ნაწილი ამბობდა რომ ეს იყო ჯადოქრის სიტყვები, ნაწილი კი ამტკიცებდა რომ ყურანი პოეტის მიერ შეთხზული ლექსი იყო, ხოლო სხვები გაიძახდნენ, რომ ეს იყო წინაპრებისგან გადმოცემული ზღაპრები.
[1] ისლამის სწავლების მიხედვით ქვეყნიერების დაქცევის წინ, ისრაფილ ანგელოზი ბუკის მაგვარ საყვირში ჩაბერავს – რაც სიცოცხლის დასასრულის ჟამის დადგომას მიანიშნებს და ყოველი ცოცხალი არსება სიკვდილს იგემებს. ჩვენთვის უცნობი დროის შემდეგ, ანგელოზი მეორედ ჩაბერავს საყვირში და ყველა მიცვალებულს სული დაუბრუნდება, საფლავებიდან წამოდგებიან, ერთიანი თავშეყრის ადგილისკენ გაემართებიან და ღმერთის წინაშე განიკითხებიან.