پس از آنکه خداوند متعال به طبیعت و سرشت عموم مردم، به هنگام برخورداری از رحمت و عنایت خدا، و برطرف شدن مصیبت و ضرر و زیان و خروج از بنبست و تنگنا اشاره کرد، برای تبیین بیشتر این موضوع، به بیان مثالی پرداخت. وآن مثالِ انسانی است که در میان امواج خروشان دریا قرار گرفته، و کاملاً نگران آیندۀ خویش است. پس فرمود: ﴿هُوَ ٱلَّذِي يُسَيِّرُكُمۡ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ﴾ اوست که شما را در بر و بحر به حرکت در میآورد، و اسباب و عوامل آن را برایتان فراهم مینماید، و راه وروش حرکتِ در خشکی و دریا را به شما الهام میکند.
﴿حَتَّىٰٓ إِذَا كُنتُمۡ فِي ٱلۡفُلۡكِ﴾ تا اینکه در کشتیهای اقیانوسپیما استقرار یافتید، ﴿وَجَرَيۡنَ بِهِم بِرِيحٖ طَيِّبَةٖ﴾ و بادی آرام که همسو با مسیر حرکت شما میوزد، شما را به حرکت درمیآورد، بدون اینکه در این سیر و حرکت به مشقت و زحمتی درافتید، ﴿وَفَرِحُواْ بِهَا﴾ و ایشان بدان اطمینان و آرامش یافته و خوشحال میشوند. و در این حالت ناگهان ﴿جَآءَتۡهَا رِيحٌ عَاصِفٞ﴾ طوفان شدیدی بر آنها میوزد، ﴿وَجَآءَهُمُ ٱلۡمَوۡجُ مِن كُلِّ مَكَانٖ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُمۡ أُحِيطَ بِهِمۡ﴾ و امواج توفندهای از هر سو آنها را محاصره کرده، بهگونهای که یقین میکنند راه گریزی ندارند، و به یقین میدانند که جز خداوند یکتا، هیچ احدی نمیتواند آنان را از این ورطه برهاند.
پس مخلصانه او را به فریاد طلبیده، و بر خویش لازم میدارند که ﴿لَئِنۡ أَنجَيۡتَنَا مِنۡ هَٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّٰكِرِينَ﴾ اگر ما را از این مخمصه نجاتدهی، قطعاً از شکرگزاران خواهیم بود.